مقدمه :

سیستم های بی سیم به سرعت در حال گسترش هستند. منظور از بی سیم یا همان Wireless سیستمی می باشد که بدون استفاده از سیم امکان برقراری ارتباط را برای ما فراهم آورد  بی سیم ها از امواج الکترومغناطیس استفاده می کنند. از جمله مزایای بزرگ بی سیم همین مسئله است که محدودیت سیم در آن حذف شده است و می توان در هر جای این شبکه و سیستم با آن ارتباط برقرار کرد.

اما با توجه به این موضوع دلایلی وجود دارند که مانع پیشرفت و توسعه ی شبکه های بی سیم شده اند. دلایلی مانند هزینه  و قابلیت اعتماد و سرعت. شبکه های بی سیم در مکان فیزیکی محل نصب خود دارای محدودیت هایی می باشند . از جمله بین دو بی سیم P+0P              اگر در میان مسیر باشد ارتباط  برقرار نمی گردد. و علاوه بر این موارد  مشکل کانال های ارتباطی امواج را نیز اضافه کنید که محدود است و ممکن در اختیار یک شرکت یا شبکه ی دیگر باشد.

امروزه سیستم های بی سیم به دو دسته ی کلی تقسیم می شوند : سیستم های مخابراتی و شبکه های نه در شبکه های کامپیوتری منظور همان (Wireless Local Area Connection Wlan می باشد. منظور شبکه های محلی است که بدون استفاده از سیم با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. استاندارد این شبکه ها طبق تعریف موسسه ی IEEE استاندارد IEEE 82.11 می باشد. سیستم های مخابراتی نیز به دو دسته ی تلفن های بی سیم و تلفن همراه تقسیم می شود.

 

ارتباطات :

همان طور که گفتیم شبکه های بی سیم از استاندارد  استفاده می کنند که خود دارای چند استاندارد دیگر می باشد . اما مهمترین آنها سه استاندارد
نام برده می شود. استانداردهای g,b به کاربرد کرند و در محدوده ی فرکانس 2.4GHZ کار می کنند. در حالی که a در محدوده ی 4.8 GHZ بکار می رود. اولین استاندارد ، b بود و a چند سال بعد ارائه شد. b،g در شبکه های محلی استفاده می شوند اما a به دلیل توان بالا در شبکه های بزرگتر بکار می روند زیرا هر چه فرکانس بالاتر باشد سرعت انتقال داده ها نیز بیشتر می شود.

شبکه های بی سیم امروزی از یک سیستم به نامDSSS
(Direct Sequerce Spread Spectrum) تبعیت می کند. این استاندارد محدوده امواج رادیویی را به قسمت هایی تقسیم می کند که کانال (Channel) نامیده میشوند. به این ترتیب و با محدود کردن کانال ها امکان تداخل کم تر می شود. DSSS به پروتکل های b ، g اجازه می دهد تا از 11 کانالی که در محدوده ی 2.4 وجود دارد استفاده کنند. این کانال ها در تمام نقاط جهان آزاد هستند. یعنی نیازی به مجوز دولت ندارند.

 

انواع Walm :

سه نوع کلی شبکه در این بی سیم ها وجود دارد: Hybrid-infrastructure-ad-hoc

شبکه های ad-hoc : یک شبکه ی peer- to - peer می باشد. به این معنا که همه ی دستگاه ها به یکدیگر بطور مستقیم در ارتباط هستند. یعنی شبکه سرور ندارد و دارای Access Point نیست.

 

 

شبکه های Infrastructure : منظور از این شبکه ها ، بی سیم هایی می باشد که از Access Point استفاده می کنند. AP در  مرکز شبکه قرار می گیرد و با دستگاه های متعددی ارتباط بی سیم برقرار می کند. می توانید اینترنت را مستقیماً به اشتراک بگذارید. در حالی که در شبکه های ad-hoc باید اینترنت را به یک کامپیوتر بدهید و آن را به اشتراک گذارید. اکثر AP می توانند به عنوان یک پل (Bridge) باعث ارتباط بین شبکه های بی سیم و سیمی نیز باشند.

 

شبکه های Hybird : این شبکه ها ترکیبی از ad-hoc و Infrastructure می باشد. در این حالت یک Infrast ساخته و از طریق برخی دستگاه هایی که به این شبکه متصل اند یک Ad-hoc می سازد.

 

هر کدام از این شبکه ها نقاط ضعف و قوتی دارند. Ad-hoc زمانی استفاده می شود که تعداد دستگاه ها کم و فاصله ای آنها از یکدیگر کم باشد. در Infrast وجود AP بسیار مهم است و زمانی که داده های در آن زیاد شود کند می شود و hybird مشکل سرعت را ندارد ولی مشکل کنترل فعالیت ها در آن بوجود می آید.

 

سخت افزارهای شبکه های بی سیم :

در این قسمت با سخت افزارهای شبکه ی بی سیم آشنا می شویم مانند آداپتورها - AP ها سیستم های صوتی و تصویری و... لازم است بدانید هنگام خرید شبکه های بی سیم همه ی آن ها را از یک مارک و یک مدل تهیه کنید و چون در غیر این صورت محتمل است که از لحاظ هماهنگی و کارایی به مشکل برخورید.

1- آداپتورهای بی سیم : کامپیوترها برای اتصال به شبکه های بی سیم به یک واسطه نیازمندند که وظیفه ی ارسال و دریافت امواج رادیویی و تبدیل آن به داده های دیجیتال را به عهده بگیرد. نام دیگر این دستگاه NIC یا همان Network Interface Card می باشد. این آداپتورها خود به سه صورت PC card-USB-PCI وجود دارد. آداپتورهای PC Card که تقریباً اندازه کارت های ویزیت هستند ومعمولاً در شیارهایی که در نوت بوک ها به این منظور قرار دارند جا گذاشته می شوند. آداپتورهای USB از نظر تعداد بین انواع آداپتورها مقام دوم را دارند. مزیت آنها این است که به راحتی به کامپیوتر وصل می شوند آداپتورهای PCI از دو مدل قبلی کمتر استفاده می شود. این کارت ها بر روی Solt های PCI مادربردها قرار می گیرند .

2- Access Point : که بطور خلاصه AP گفته می شوند جزء بسیار مهمی در شبکه های بی سیم هستند. این دستگاه وظیفه های مختلفی دارد که مهم ترین آنها این است که در هسته شبکه قرار می گیرد و دستگاه های مختلف را به یکدیگر متصل می کند. اما عناصر موجود در AP ها به شرح زیر است: 1- آنتن : اولین وظیفه AP این است که داده ها را ارسال و دریافت کند برای این کار نیاز به آنتن است و تمام آن ها حداقل یک آنتن دارند.

2- پورت Ethernet : یک استفاده ی رایج از AP این است که آن را به یک شبکه ی سیمی متصل کنند تا پیوندی بین شبکه ی سیمی و بی سیم ایجاد کند البته این شبکه می تواند یک WAN نیز باشد بسیاری از آنها نقش روتر را نیز دارند.

3- LED : تمام AP ها مانند اکثر دستگاه های دیگر شبکه دارای چراغ هایی از نوع LED هستند که عملگر حالت های مختلف آن است. از LED ها بیشتر برای رفع اشکال شبکه استفاده می شود.

4- Reset: بعضی وقت تغییرات جریان یا تغییرات اساسی در تنظیم های شبکه مثلاً تبدیل DSL به کابل باعث از کار افتادن AP می شود. در این حالت باید کلید Reset را در AP فشار دهید.

دستگاه های صوتی و تصویری بی سیم : با استفاده از این دستگاه ها می توانید صوت و تصویر را از کامپیوتر به تلویزیون وسیستم صوتی خود بفرستید دوربین های بی سیم- آداپتورهای بازی بی سیم- Presention playter - Print Server- پل های Ethernet- wireless - هارد دیسک بی سیم - آداپتور
Wireless Power Over Ethernet ، Bluetooth از دیگر سخت افزارهایی است که می توان از آن ها در داخل یک شبکه ی بی سیم استفاده کرد.

 

ساخت شبکه های ad-hoc : این شبکه ها معمولاً برای استفاده های موقت بکار می روند. همان طور که گفته شد در این شبکه ها از Access Point استفاده نمی شود. از معایب آن می توان به بخش اتصال این شبکه بی سیم به یک شبکه سیمی اشاره کرد. در مجموع شبکه های ad-hoc برای موارد موقتی یا زمانی که قرار است تعداد کامپیوتر بسیار کمی در حدود و یا سه دستگاه به هم متصل شوند و انتظار بیشتری از شبکه نمی رود مناسب است. به شبکه های ad-hoc اصطلاحاً IBSS

(Inderendet Basic Service) نیز گفته می شود.

 

توپولوژی ad-hoc : در جهان شبکه های کامپیوتری هر شبکه یک توپولوژی مشخص دارد. هر کامپیوتر یا دستگاه دیگری که در شبکه وجود دارد را یک گره (node) و ارتباطی بین نقاط مختلف وجود دارد را رابطه Link می نامند. توپولوژی شبکه چگونگی گره ها و رابطه ها را مشخص می کند. در زیر نام برخی از توپولوژی های مورد استفاده فهرست شده است: خطی در تمام گره ها به یک کابل مرکزی که Bas یا ستون فقرات، نامیده می شود متصل می شود. Bas تمام داده هایی را که قرار است بین گره ها منتقل شود جا به جا می کند.

ستاره ای (Star) : یک کامپیوتر مرکزی که هاب نامیده می شود تمام ترافیک شبکه را کنترل کرده و نقاط از طریق این هاب با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

حلقه ای (Ring) : شبکه در این حالت شکل یک حلقه یا دایره را دارد و هر کدام از گره ها به دو گره دیگر که در دو طرفشان قرار دارد متصل می شوند. داده ها در حلقه می چرخند تا به مقصد مورد نظر برسند.

مشبک (Mesh) : هر گره ای به تمام گره های دیگری که در شبکه وجود دارند متصل می شوند.شبکه های ad-hoc از توپولوژی Mesh استفاده می کنند.

راه اندازی شبکه ad-hoc : راه اندازی این شبکه سه مرحله دارد:

1- نصب کردن آداپتورهای شبکه در کامپیوترها .

2- تنظیم کردن آداپتورها برای یافتن و برقراری ارتباط با یکدیگر.

3- به اشتراک گذاشتن منابع .

مرحله ی اول که نیازی به توضیح ندارد تا به حال شما بارها سخت افزارهای گوناگون را بر روی سیستم های خود نصب کرده اید از این لحاظ کارت شبکه ی بی سیم از لحاظ نصب هیچ تفاوتی با مراحل نصب یک کارت صدا ندارد !

مرحله ی دوم : تنظیم کردن آداپتورها : منظور این است که کاری کنید که آداپتورها با هم ارتباط برقرار کنند. بعد از نصب آداپتورها و بعد از روشن کردن آنها در ویندوز XP آداپتور به صورت خودکار شبکه را خواهد شناخت و بدان متصل می شود. ولی اگر بنا به دلایل امنیتی ( بستگی به ویندوز و یا سخت افزاری بی سیم دارد) می توانید گزینه ی View Available Wireless networksرا از روی آیکن کارت شبکه خود انتخاب کنید. و بعد به شبکه ی دلخواه خود (Conect) شوید.

 

شکل

 

اما اگر به هر دلیلی در این لیست نام شبکه ی شما باز هم وجود نداشته باید مراحل زیر را انجام دهید:

1- به زبانه ی Wireless network از کادر محاوره ای Wireless Network Connection Propertif بروید.

2- روی Add که در قسمت Preferred Networks قرار دارد کلیک کنید.

3- ناحیه شبکه ای که می دانید وجود دارد را در فیلد SSID وارد کنید.

4- فعلاً در لیست کشویی Data Encryption گزینه Diskable را انتخاب کنید و گزینه ی This is a computer to computer (ad-hoc)network wireless access points are not hsed را انتخاب کنید و در نهایت ok را کلیک کنید.

 

شکل

 

تنظیم غیر خودکار :

علاوه بر برنامه ای که خود ویندوز برای استفاده از بی سیم ها در اختیار کاربران قرار می دهد هر سخت افزار یک برنامه ی پیشرفته تر مخصوص خود را در اختیار کابرانش قرار می دهد. اما باید آن را از روی CD بی سیم ابتدا نصب کنید.

بنده در این مقاله قصد توضیح یک بی سیم خاص را ندارم ، یعنی پارامترهایی که در تمامی بی سیم ها وجود دارد را توضیح داده تا امکان استفاده از هر نوع بی سیم را پیدا کنیم. البته در انتها Config کامل یک بی سیم برای استفاده ی نقطه به نقطه ی شهری را بطور کامل و با شکل خواهیم دید.

پس از نصب برنامه ی مربوطه و وارد شدن به آن اولین و یکی از مهمترین پارامترهای موجود تمام بی سیم ها SSID می باشد. SSID را شناسایی کنند
و به آن Connect شوند. پس باید نوع شبکه را انتخاب کنیمad-hoc) یا(Infrastracture  سپس باید تنظیمات مربوط به کدگذاری را مشخص کنیم . ( در ادامه بطور کامل توضیح داده خواهد شد) موضوع مهم بعدی تعریف و تنظیم Channel می باشد. این مقدار هم در تمام node ها باید یکسان باشد. کانال (Channel 1) همان کانال امواج رادیویی می باشد و معمولاً مقداری بین 1 تا 11 می تواند داشته باشد. در پروتکل های  می توان هر مقداری را قرار داد. در ضمن ممکن است بر روی یکی از کانال ای انتخابی تداخل وجود داشته باشد که باید از کانال های دیگر استفاده کنیم. شما می توانید فرکانس ها را نیز تعریف کنید یعنی در چه محدوده ی فرکانس بی سیم شما کار کند ( بستگی به نوع سخت افزاری بی سیم دارد).

تا به اینجا ما  موفق شدیم شبکه ی خود را راه اندازی کنیم . از اینجا به بعد ،میتوانیم قابلیتهای شبکه ی خود را افزایش دهیم . برای مثال اشتراک گذاشتن اینترنت برای این کار باید اینترنت را بر روی یک دستگاه منتقل کنید پس به کمک ICS (Internet Connection Sharing) کل شبکه را اینترنت دار نمایید. توضیح بیشتر اینکه کامپیوتری که نقش سرور اینترنت را دارد دارای 2 IP می باشد. یک IP معتبر (Valid) برای اینترنت و دیگری IP نامعتبر (In Valid) که در شبکه های محلی استفاده می شود سایر node ها برای استفاده از اینترنت باید یک IP در گروه ها IP نامعتبر سرور داشته باشند تا بتوانند از اینترنت استفاده کنند. در ضمن روی سرور نیز باید بر روی Connection که اینترنت روی آن است در روی سرور ICS را فعال نمایید. به کامپیوتری که اینترنت توسط آن به سایر node ها منتقل می شود در شبکه ICS Host -ad-hoc گفته می شود.

 

شروع کار با شبکه سیمی :

می خواهیم یک شبکه ی سیمی را به شبکه ی بی سیم متصل کنیم . منظور از شبکه ی سیمی شبکه ای است که یک کامپیوتر به یک روند متصل باشد. ساختن شبکه های محلی Ethernet با نصب آداپتورهای شبکه سیمی آغاز می شود. بعد از نصب آداپتورهای شبکه لازم است در بین کامپیوترهای خود شبکه ی Work group خود را راه اندازی نمایید.هر کامپیوتری که نام Work group آن مشابه سایرین باشد می تواند به شبکه آن ها ملحق شود. بعد از این که شبکه ی خود را ایجاد کردید و تمامی Client ها در قسمت My network Place اضافه شد نوبت به اضافه کردن روند به این شبکه می رسد. بعد از این که شبکه سیمی برقرار شد نوبت به Access Point می رسد. در این قسمت منظور از Access Point دستگاهی است که علاوه بر AP، روتر نیز باشد. این دستگاه تمام داده های ورودی و خروجی شبکه سیمی و بی سیم شما را کنترل می کند، داده ها را به مقصدهای مشخص شده می فرستد و نقش دیوار آتش دارد. برای مثال دستگاهی با پنج پورت Ethernet و یک AP بی سیم دارد. دستگاه های بین شبکه شیمی و بی سیم برقرار کرده و آن ها را به شبکه واحدی تبدیل می کند ورتر بین مودم اینترنت و شبکه محلی شما قرار می گیرد. یک کامپیوتر برای اتصال به اینترنت به آدرس IP عمومی نیازمند است و به همین دلیل از روتر استفاده می کنیم. روترها می توانند آدرس های IP خصوصی ایجاد کنند. به همین دلیل در صورت لزوم می توانیم روتر را بر سر راه قرار دهیم. امروزه تقریباً تمام AP های روتردار در مرورگرهای وب تنظیم می شوند. برای یافتن آدرسی که باید در نوار آدرس مرورگر وب تایپ شود به راهنمای دستگاه مراجعه کنید. این آدرس همیشه با 19201680 شروع می شود. مثلاً مایکروسافت از 19201680201  و Linksys از 19201680101 استفاده می کند. صفحه تنظیم های D- link در آدرس 192016801 قرار دارد. همان طور که در قسمت قبل یعنی سرویس Ad- hoc گفته شد. تقریباً سرویس های و تنظیمات در اکثر AP ها یکسان است فقط منوها آنها با هم متفاوت است. حال به بررسی تنظیمات گوناگون یک AP می پردازیم :

اولین جایی که باید بروید قسمت تغییر دادن کلمه عبور است. تمام دستگاهها با نام کاربری و کلمه عبور پیش فرض به مشتری ها فروخته می شوند. اگر این کلمه عبور و کد کاربری را تغییر ندهید خطر هک شدن شبکه افزایش می یابد. اگر نتوانید کلمه عبور یا کد کاربری را به یاد بیاورید باید دستگاه را Reset کنید. با این کار تنظم ها از بین می روند نو همه چیز به حالت اول باز خواهند گشت . کلید Reset معمولاً در پشت دستگاه است و برای زدن آن باید از یک وسیله نوک تیز مانند مداد استفاده کرد. کلید را مدتی نگه دارید تا دستگاه Reset شود. اگر از اینترنت کابلی استفاده می کنید معمولاً به تنظیم خاصی نیاز نخواهید داشت. ولی در مورد برخی سرویس دهنده ها باید host name را وارد کنید. معمولاً این تنظیم در صفحه ای به نام WAN یا Internet قرار دارد. فیلد host name در قسمت Dynamic IP و در نزدیکی MAC Address قرار دارد . ممکن است نیازی به آدرس MAC دستگاه خود نداشته باشید. ولی این آدرس در کارهای سطح پایین شبکه استفاده می شود، آدرس های IP,MAC عمومی و IP خصوصی مجموعاً هویت دستگاه شما را مشخص می کنند. اگر سرویس اینترنت شما آدرس IP ها ثابت دارد گزینه ی Static IP Address را انتخاب کنید. بعد از آن می توانید Snbnet Mask,IP آدرس gatway و دو آدرس DNS را وارد کنید. بیشترین تنظیم هایی که برای اینترنت لازم است به سرویس های DSL مربوط می شوند. دراین مورد کلمه عبور و کد کاربری مخصوصی دارید که برای ارتباط شما با اینترنت لازم است. وقتی با استفاده از کامپیوتر به اینترنت های DSL متصل شوید کد کاربری و کلمه عبور در کامپیوتر ذخیره شده و به ISP ارسال می شوند. اکنون باید این اطلاعات را در روتر ذخیره کنید.

PPPOE مخفف Point To Point Protocl Over Ethernet است. تمام اینترنت های Dial- up که با استفاده از تلفن کار می کنند از PPP استفاده می کنند.

PPPOE بسط یافته PPP است و سرعت های بالاتر DSL,Ethernet را پشتیبانی می کند. بعد از این که تنظیم را وارد کردید آن ها را ذخیره کنید. بعد از این که این کارها را انجام دادید وضعیت روتر را کنترل کنید. این اطلاعات دو زبانه ای با نام Connection یا Status قرار دارد. بالای صفحه، اطلاعات LAN ، شامل IP خصوصی آدرس MAC و این که DHCP فعال است یا چند نمایش داده شده است. قسمت WAN آدرس دستگاهی که مرورگر در آن اجرا شده و هم چنین تنظیم ها را نشان میدهد.

 

اضافه کردن شبکه ی بی سیم :

بعد از این که شبکه سیمی را با استفاده از AP روتر دار راه اندازی کردید ،نوبت به راه اندازی شبکه بی سیم می رسد روش کار کمابیش به راه اندازی شبکه های ad-hoc است با تفاوت وجود یا عدم وجودAP . اهمیت AP در انعطاف پذیری زیادی است که برای اضافه کردن گوه های جدید به شبکه در اختیار شما می گذارد. در شبکه های بی سیم معمولاً مشکل کمبود پورت نداریم اگر AP را طوری تنظیم کنید که SSID خود را اعلام کند و کد گذاری APP یا WPA را نداشته باشد می توان به راحتی به آن وصل شد. مانند بسیاری از سرویس های رایگانی که در هتل ها و پارکها استفاده می شود.

 

تنظیم Access Point : فرض کردیم از دستگاهی استفاده کردیم ترکیبی از AP و روتر است. ولی برخی AP ها روتر ندارند. این دستگاه ها معمولاً یک پورت USB برای اتصال به کامپیوتر جهت تنظیم دارند و یک پورت Ethernet هم دارند تا در صورت تمایل بتوانید آن ها را به یک روتر نیز متصل کنید. با استفاده از این پورت می توان مودم را هم به دستگاه متصل کرد. این دستگاه ها نیز تنظیم های خاص خود را دارند. با استفاده از گزینه های off و on تنظیم Wireless Radio می توانید AP را خاموش و روشن کنید. از مهم ترین تنظیم های دیگر SSID و قسمت های امنیتی است. این دستگاه بطور پیش فرض از یک SSID به نام Default استفاده می کند. و احتمالاً یکی از اولین کارهایی که باید انجام دهید دادن نامی مناسب به آن خواهد بود. شماره کانال اهمیت کمتری دارد ولی به هر حال باید آن را هم به خاطر بسپارید تمام آداپتورهای شبکه باید برای استفاده از این کانال تنظیم شوند.

 

تنظیم آداپتورهای بی سیم :

تنظیم آداپتورها برای استفاده از شبکه های Infrastructure مانند زمانی است که آن ها را برای کار با ad-hoc تنظیم می کنید.

اما در این قسمت می خواهیم مرحله به مرحله راه اندازی یک شبکه ی بی سیم را همراه با تصویر بررسی کنیم.

قسمت های قبل ما در مورد سیستم های بی سیم برای راه اندازی شبکه LAN صحبت می کردیم. یعنی بتوانیم چند سیستم را در فضایی مانند یک اتاق یا نهایتاً یک ساختمان شبکه کنیم. حال می خواهیم در مورد سیستم های بی سیم برای برقراری ارتباط بین دو نقطه ی مختلف بحث کنیم. فرض کنید می خواهیم بین دو ساختمان در دو  نقطه ی شهر ارتباطی برقرار کنیم. این ارتباط قطعاً باید از نوع بی سیم های پروتکل  باشد . برای این لازم است ما دو دستگاه بی سیم بر روی دو ( کل در نقطه وصل کنیم یکی نقش AP را دارد و دیگری Station می شود. پس باید تنظیم های مربوط به هر یک را انجام دهیم. برای مثال در اینجا از یک بی سیم Teleteronics استفاده می کنیم باید ابتدا بر روی کارت شبکه ی کامپیوتر یک IP هم Rang با IP بی سیم بگذاریم و به IP ها آن وصل شویم.

بعد از اینکه توانستیم Login کنیم به صفحه ای مطابق با شکل 1 می رسیم. ( لازم به ذکر است IP ها پیش فرض و یوزر پسوردهای بی سیم های گوناگون متفاوت است و البته در اینجا بی سیمی که درباره ی آن صحبت می کنیم از قبل Config شده است) همان که در این صفحه می بینید اطلاعاتی کلی از وضعیت فعلی بی سیم به ما نشان می دهد. برای مثال نام بی سیم را می بینیم پس فرکانس رادیویی بی سیم که 5 GHZ می باشد. پس MAC Adress بی سیم و Firmwarw version که نسخه ی سیستم عامل بی سیم می باشد پس SSID که در حقیقت معادل همان Computer name در ویندوز می باشد را می بینیم . پس BSSID آن را می بینیم. Current transimit rate که میزان ترانسفر اطلاعات را نمایش می دهد. کانال ارتباطی آنها را نیز در Current Channel می بینیم. و اطلاعات دیگری که در شکل دیده می شود.

از منوی سمت چپ به ترتیب از بالا به پایین بررسی میکنیم . بعد از Information به APS می رسیم . در اینجا نیز فقط می توانیم اطلاعات مربوط به AP را ببینیم و برای مثال MAC Address و SSIP و کانال ارتباطی را و ... می بینیم. یکی از مهم ترین گزینه ها، پارامتر Signal می باشد. Signal هر چه پایین تر باشد ارتباط قوی تر و بهتری داریم در Station به جای این صفحه صفحه ی Station داریم. اما اطلاعات تقریباً مشابه می باشد. در صفحه ی بعد اطلاعات بی سیم را وارد می کنیم.

 

شکل 2

 

با Wirless   on/off می توانیم دستگاه را خاموش یا روشن کنیم.

پس می توانیم نوع سرویس را مشخص کنیم که در مورد Ad-hoc یا Inprastructre قبلاً مفصل صحبت کردیم.

پس به SSIP می رسیم. این نام باید در AP و Station یکی باشد. BSSID بالا می تواند به این AP وصل شود. اما بوسیله ی این پارامتر می توان بر اساس MAC Adress محدودیت ایجاد نماییم. در قسمت RF TX Power می توان قدرت رادیو را مشخص کرد. این پارامتر به عواملی مانن مسافت و میزان پهنای باند مرتبط است که هر چه قدر این عوامل بالاتر باشند باید این عدد بالاتر باشند.

X معتبر در این گزینه 30،...، 0 می باشد. البته عواملی مانند پاسخگویی سخت افزاری بی سیم نیز وجود دارد.

پس نوع پروتکل بی سیم را انتخاب می کنیم. دراین مورد قبلاً بطور کامل توضیح داده ایم . برای مورد استفاده ی ما باید گزینه ی 802.11 Mode را بر روی 802.11 a only انتخاب شود. با انتخاب Super Mode و enable کردن آن می توان به هر 3 Mode ، پروتکل 802.11 دسترسی داشت. گزینه ی بعدی Transmission Rate می باشد. به وسیله ی این گزینه می توانیم میزان پهنای باند بی سیم را مشخص کنیم. پس کشور را انتخاب می کنیم. ایران به دلیل تحریم های بین المللی در این لیست وجود ندارد. و پس به عنوان آخرین گزینه Channel را انتخاب می کنیم. درهر دو بی سیم هم این عدد باید یکسان باشد. این مورد هم به مسافت و پهنای باند و ابتدا است. با زدن کلید save دستگاه اطلاعات را در خود ذخیره می کند و پس Reboot می شود.

 

شکل 3

در منوی Security اطلاعات مربوط به بالا بردن امنیت بی سیم وجود دارد. WPA و WEP دو برنامه ی امنیتی در بی سیم ها می باشند که معمولاً از WAP استفاده می شود. در WPA اطلاعاتی مربوط به گذاشتن پسورد و... بکار می رود. اما در WAP از پسورد گذاری استفاده می کنیم اما پسوردی که مربوط به MAC Address  بی سیم می شود و در اینجا یک تبدیل دهدهی به دودویی انجام می شود و در حقیقت Key ها رمزهایی در مبنای 2 می باشند. همان طور که می بینید Wep key 4 می توانیم انتخاب کنیم و بوسیله ی Default wep key to use می توانیم انتخاب کنیم که از کدام یک از کلیدها استفاده شود.

 

شکل 4

در قسمت Admin بیشتر تنظیم های بی سیم را می بینیم . برای مثال Device name نام بی سیم را مشخص می کند.

در قسمت SNMP می بایست یک نام انتخاب کنیم. از SNMP برای مانیتور کردن میزان مصرف پهنای باندی سیم استفاده می کنیم. برای مثال نرم افزار Solarwinds از این گزینه ها استفاده می کند.

پس تنظیمات مربوط به IP بی سیم را می بینیم. IP و Subnet و gateway را مشخص می کنیم. در ضمن بی سیم می تواند بصورت DHCP نیز IP بدهد. پس در قسمت Secarity هم برای بی سیم یوزر و پسورد می گذاریم.

توسط گزینه ی Syslog می توانیم قابلیت استفاده از نرم افزار Syslog را به بی سیم اضافه کنیم. Syslog زمانی استفاده می شود که بی سیم دچار مشکل شود و Syslog این مشکل را برای ثبت می کند. شبیه Eventviewer در محیط ویندوز در قسمت Derice Control هم پارامتر Reset Configuration وجود دارد که تنظیمات اولیه بی سیم را بر می گرداند. در قسمت Firmware upgrade هم می توان فایل جدید از سیستم عامل بی سیم را که می توان از سایت کمپانی بی سیم دریافت کرد در آن وارد کرد.

 

شکل 5

 

در قسمت Advanced نیز پارامترهایی وجود دارد که تقریباً در تمامی موارد آنها را تغییر نمی دهیم. در گزینه ی اول یعنی Fragmentation threshold اندازه پاکت های ارسالی را مشخص می کنیم. از RTS برای ارسال پاکت های بزرگتر استفاده می شود. Beacon Period در ad-hoc استفاده می شود. و 802.11d پروتکل جدید IEEE برای شبکه های بی سیم می باشد.
ACK time out در حقیقت به ما کمک می کند تا بتوانیم بر اساس آن و بر اساس فاصله و بر اساس پارامترهای آن Channel و فرکانس بی سیم را انتخاب می کنیم. اگر از پارامترهای این جدول استفاده کنیم احتمال دارد بی سیم ما جواب درستی برای کار ما ندهد. و گزینه ی آخر هم می توانیم آنتن مورد استفاده بی سیم را معلوم کنیم. ممکن است در بعضی موارد آنتن دستی برای استفاده داشته باشیم.

 

شکل

 

 

این تنظیمات در Station نیز یکسان است.